در دنياي مدرن كنوني ودر عصر ارتباطات، انكار وكنترل رابطه بين پسر و دختر امري محال و دور از واقع بيني است. چون ارتباط دختر و پسر يك نياز عاطفي و رواني است كه براي بسياري از جوانان عدم اين ارتباط و جلوگيري شديد از آن موجب بروز مشكلات بزرگ رواني مي شود وتجربه ثابت كرده كه در موضوعاتي به اين شكل فشار و كنترل نتيجه معكوس عايد مي كند. علاوه بر اين مسائلي مثل رشد بي رويه جمعيت، زندگي ما شيني، بالا رفتن سن ازدواج ، وجود خلاء عاطفي ، مشكلات خانوادگي و عدم امكان ازدواج براي همه اقشار جامعه  به اين نياز دامن زده و انكار چنين ارتباطي را غير ممكن ساخته است. البته بسياري از جوانان  به خاطر مسائل مذهبي يا خانوادگي اين نياز را در خود سركوب مي كنند و برخي نيزدر اين كار راه افراط  را پيش ميگيرند يا توسط اين ارتباط ها به بزه كاري دچار مي شوند.

در جوامع مذهبي بدليل عجين شدن فرهنگ وآداب ورسوم با مذهب يك نوع تناقضي بين باورها و نيازها ايجاد مي شود واين مسائل بصورت لاينحل باقي مي ماند در حالي كه در سطح دنيا اين نوع روابط جزء مسائل عادي اجتماع است و فرهنگ رابطه بين همه افراد جامعه حكمفرماست .اما در جوامعي كه اين روابط منع مي شود ولع وحساسيت بيشتري بين دو جنس مخالف ايجاد شده به حدي كه اين نياز سركوب شده، در سنين بالا بيشتر نمودار مي شود.

در جامعه ما بخاطرنوع اداره جامعه، بافت سنتي اجتماع ونوع فرهنگ حاكم بر جامعه جوانان ناچارند به شكل پنهاني و در خفا با هم رابطه ايجاد كنند. كه در اين نوع ارتباط،  استرس ها، سوء استفاده ها و مشكلات بزرگي بوجود مي آيد.اما ما به هر حال در اين اجتماع زندگي مي كنيم پس چاره اساسي اين است كه با آموزش، فرهنگ ارتباطي خود را بالا ببريم.كه با بالارفتن فرهنگ اجتماعي، همه اقشار جامعه به رابطه به عنوان يك نياز اجتماعي نگاه ميكنند و به خاطر اين روابط شخصيت افراد زير سوال نمي رود وبسياري از مشكلات كه اكنون فرا روي روابط پنهان است حل مي شود. اميد اينكه با بالا رفتن فرهنگ اجتماعي هر دختر و پسر ايراني بتواند در مورد نيازهاي اساسي خود با والدين يا با مشاوران كارآمد صحبت كند، تا پنهان كاري و مشكلات مربوط به آن از بين برود.

قدم اول در ايجاد فرهنگ رابطه اجتماعي اين است كه بايد نگاه جامعه به زن عوض شود وبه زن به عنوان موجود درجه دوم نگاه نشود و هر حقي كه براي پسري رواست براي دختر هم روا بدانند وبسياري قوانين زن ستيز كه حقوق زنان را محدود ميكند كنار گذاشته شود.

فدم بعدي آگاهي واطلاعات عمده اي است كه بايد در اختيار همگان قرار داده شود تا هم پسران و هم دختران  به نگاه يك انسان در هم بنگرند و ارزشهاي انساني را هر گز فداي خواسته هاي خود نكنند. وبدانند هر انساني داراي حريم و حرمتي است كه شكستن اين حريم و حرمت مانند قتل آن انسان است.

موضوع ديگرگسترش مراكز مشاوره و حس اعتماد بخشي به جوانان براي مراجعه به اين مراكز است.چون بسياري از افراد نمي توانند در مورد مسائل خود با والدين خويش صحبت كنندپس بايد حس اعتماد به جوانان داده شود تا به كارشناسان با تجربه اين مراكز اعتماد كنند.

متاسفانه بسياري از جوانان تصور ميكنيم كه با چند كلمه صحبت كردن با طرف مقابل وبرقراري يك عشق مجازي اجازه دارند تا مسئله ازدواج را مطرح كنند.درحالي كه اين پنداري غلط است چرا كه هم اين طرح اين موضوع وسيله اغفال شده وهم اينكه شناخت در مورد ازدواج داراي ابعاد وسيعي است كه بايد همه آن ابعاد مورد برسي و تاييد قرار بگيرد تا زندگي موفقي را بسازد.پس فرقي نمي كند ما از اينترنت يا از راههاي ديگر با كسي آشنا شويم.بلكه مهم اين است كه اصول كليدي زندگي موفق را در نظر بگيريم و براي تشكيل زندگي به عشقهاي آتشين بسنده نكنيم.مسئله بعدي اينكه نبايد تصور كنيم كه همه رابطه ها منجر به ازدواج مي شود.يا همه رابطه ها بخاطر ازدواج است. اصولادر روابطي هم كه براي تشكيل زندگي مشترك پايه گذاري مي شود، گاه موانع بزرگي بوجود مي آيد كه رسيدن شخص را به فرد مورد علاقه اش غير ممكن ميكند پس لازم است كه شخص در روابط خود با ديگران مانند يك فرد سرمايه دار همه سرمايه خود را به چوب حراج نزند ودر ثاني خود راآن چنان وابسته به اين رابطه نكند كه در پس از هم پاشيدگي رابطه، شكست روحي بزرگي بر او تحميل شود.براي كساني كه صرف ازدواج در رابطه براي آنها مطرح است نبايد رابطه خود را با كامروايي كامل از همديگر بنا گذارند.چرا كه نهايت هر عشق وكمال هر رابطه اي به كامروايي است و اگر افراد قبل از ازدواج اقدام به كامروايي كنند، مانند آبي است كه بر روي آتش ريخته شود و قدم هاي عاشق را در رسيدن به معشوق سست و شكننده مي كند.

در جامعه بسته كنوني و با وجود انواع مختلف مشكلات اجتماعي افراد زيادي هستند كه در پي آنند تا نياز جنسي خود را ارضا كنند و از راه دوستي پوششي بر مشكلات خويش بگذارند.به اين مناسبت اين افراد با شخصي طرح دوستي ريخته و چون ناچارند اين فرد را رام خواسته هاي خود كنند به او پيشنهاد ازدواج مي دهند.اما با گذشت زمان همه چيز را انكار مي كنند.غافل از اينكه فرد مقابل تمام مدت خود را براي ازدواج مهيا ميكرده و در اين بين متحمل شكست سختي ميشود. و متاسفانه در جامعه ما اين موضوع باب شده و اينجاست كه كلمه ارتباط را در اذهان عمومي زشت و منفور ميكند. وزشت تر اينكه فرد به دوستي خود متعهد نباشد و همزمان چند فرد ديگر را هم اغفال كند.در پس چنين مشكلاتي است كه خطر وجود جامعه بسته و ارتباط پنهاني مشخص مي شود.كه درمان آن آگاهي فردي و ايجاد فرهنگ ارتباط است تا هر كس در اين روابط به هدف خويش برسد و كسي فداي خواسته ديگري نشود.

..           ....